Entries Tagged 'muziek' ↓

Oe, wat ben ik toch dol op swingende platen. En dan kom je toch al snel uit op soul of funk. Het is die muziek, waar het ritme niet alleen bepaald wordt door de ritme sectie, maar bijvoorbeeld ook de gitaar. Dat is genieten geblazen voor de muziekliefhebber.

De CD Route to Riches begint met het uitermate aandoenlijke en swingende “House on a hill”, gevolgd door “Rico” dat gekenmerkt wordt een opgewekt refrein en trompet geluid. Een retegoed begin van de plaat, waardoor de rest van de plaat grondig vlot luistert. Het goede werk van deze Engelse band wordt definitief bevestigd door “Finger on It”, wederom een pakkend nummer.

Mama’s Gun’s Routes to Riches is een streling voor de trommelvliezen en ook voor elke swingende cel in je lijf. Aanrader? Jot. Cijfer? Dikke 8.

P.S. Ze zijn 11 maart te zien paradiso!

Tsja en dan is er de nieuwe van Joss Stone. Ik kan het nooit laten om haar platen op mijn disk te zetten. Zo ook met haar laatste plaat Colour Me Free. Ik bedoel, zelden valt het tegen. En wat is het dan dat me elke keer weer doet genieten van haar platen? Nu ja, soul is altijd fijn en daar kan eigenlijk nooit iets mis mee zijn. Van Solomon Burke tot aan Raphael Saadiq het is allemaal verschrikkelijk goed te doen. Maar voor Joss heb ik toch een zwak. Misschien is het haar zang die toch net een tikkeltje geforceerd klinkt. Net over de top, maar dat geeft mij dan altijd weer het gevoel dat ze haar muziek enorm serieus probeert over te brengen. Dat lukt en het is heerlijk om naar te luisteren.

En dan de muzikanten. Ik hoor kwaliteit en ik zal het proberen uit te leggen. Die gitarist bijvoorbeeld. Het klink zo simpel, maar, man, wat moet je dan kunnen spelen. Zo ‘clean’, zo soul, zo goed. Op gezette tijden zijn daar de blazers; de accenten. Man, man, man wat is dat genieten. En dan heeft mevrouw Stone daar nog een perfect achtergrond koortje staan, die het geheel helemaal afmaken.

Tsja en dan is er de nieuwe van Joss Stone; en die is fijn! Erg fijn. Aanrader? Jazeker! Cijfer? 8. Een hele dikke 8.

Het laatste album van Gossip heet Music for Men. Als je de liedjes op de plaat hoort, dan kan je niet anders concluderen dat de titel goed gekozen is. Je zou bijna kunnen zeggen dat het een klaagzang van de liefde is, maar wel eentje die heerlijk weg luistert. Vooral de melodieën dragen daar aan bij. Maar ook de beat zorgt er voor dat je het niet kunt laten om ritmisch mee te knikken met zo’n beetje elk liedje op deze plaat.

Conclusie? Voor mij een prettige kennismaking met deze band. Bij het luisteren van de plaat heb je op geen enkel moment het gevoel dat er een vervelend liedje tussen zit. Aanrader? Ja! Cijfer? 8 min.

Als muziekliefhebber ben ik natuurlijk altijd geinteresseerd in fijne platen. Vaak bleek mijn muziek collectie aangevuld te worden met materiaal dat door de media wordt aangeboden. Of beter gezegd geplugged, een hippe naam voor gratis reclame voor de muziekindustrie. Ik besloot dat te veranderen en onafhankelijker te worden in mijn muziek keuze.

Toen was natuurlijk de vraag, hoe pak je dan an? Echt ingewikkeld is het niet! Elke maandag kijk ik op MusicMeter om te kijken welke nieuwe albums er die week uitkomen. Vervolgens bepaal ik aan de hand van de reacties van andere lezers welke albums er de moeite waard zijn om te downloaden. Het werkelijk verbluffend hoeveel bandjes er zijn waarvan je het bestaan niet weet!

Inmiddels doe ik dit nu een maand of drie en ik heb werkelijk nog nooit zoveel goede platen in zo’n korte tijd gevonden. Wilco, Kid British, Collective Soul en Three Day Grace zijn de beste voorbeelden van. Kortom gebruik ook eens een andere bron om nieuwe muziekjes te zoeken en je zult niet teleurgesteld worden.