Tsja en dan is er de nieuwe van Joss Stone. Ik kan het nooit laten om haar platen op mijn disk te zetten. Zo ook met haar laatste plaat Colour Me Free. Ik bedoel, zelden valt het tegen. En wat is het dan dat me elke keer weer doet genieten van haar platen? Nu ja, soul is altijd fijn en daar kan eigenlijk nooit iets mis mee zijn. Van Solomon Burke tot aan Raphael Saadiq het is allemaal verschrikkelijk goed te doen. Maar voor Joss heb ik toch een zwak. Misschien is het haar zang die toch net een tikkeltje geforceerd klinkt. Net over de top, maar dat geeft mij dan altijd weer het gevoel dat ze haar muziek enorm serieus probeert over te brengen. Dat lukt en het is heerlijk om naar te luisteren.
En dan de muzikanten. Ik hoor kwaliteit en ik zal het proberen uit te leggen. Die gitarist bijvoorbeeld. Het klink zo simpel, maar, man, wat moet je dan kunnen spelen. Zo ‘clean’, zo soul, zo goed. Op gezette tijden zijn daar de blazers; de accenten. Man, man, man wat is dat genieten. En dan heeft mevrouw Stone daar nog een perfect achtergrond koortje staan, die het geheel helemaal afmaken.
Tsja en dan is er de nieuwe van Joss Stone; en die is fijn! Erg fijn. Aanrader? Jazeker! Cijfer? 8. Een hele dikke 8.
2 comments ↓
Amen.
Fokkers dokkers kooijker, zijn we het dan toch een keertje eens?!? Moet niet gekker worden met je.
Leave a Comment