blog

Na een verse FreeBSD install liep ik tegen het feit aan dat er bij sommige port X dependencies meekomen. Om dit te voorkomen dien je de optie WITHOUT_X11=YES mee te geven tijdens het builden van de port. Makkelijker is natuurlijk om dit default in te stellen. Dit kun je doen door die optie in je /etc/make.conf te zetten:

echo "WITHOUT_X11=YES" >> /etc/make.conf

Stoere hosting voor dito prijs vind je bij de Loeniks hostingvereniging. Voor members van die andere hostingvereniging hebben ze nog een hippe actie ook. O ja en die gasten houden het hele zwikkie wel online.

Oe, wat ben ik toch dol op swingende platen. En dan kom je toch al snel uit op soul of funk. Het is die muziek, waar het ritme niet alleen bepaald wordt door de ritme sectie, maar bijvoorbeeld ook de gitaar. Dat is genieten geblazen voor de muziekliefhebber.

De CD Route to Riches begint met het uitermate aandoenlijke en swingende “House on a hill”, gevolgd door “Rico” dat gekenmerkt wordt een opgewekt refrein en trompet geluid. Een retegoed begin van de plaat, waardoor de rest van de plaat grondig vlot luistert. Het goede werk van deze Engelse band wordt definitief bevestigd door “Finger on It”, wederom een pakkend nummer.

Mama’s Gun’s Routes to Riches is een streling voor de trommelvliezen en ook voor elke swingende cel in je lijf. Aanrader? Jot. Cijfer? Dikke 8.

P.S. Ze zijn 11 maart te zien paradiso!

In de afgelopen jaren zijn mijn firewalls een behoorlijk geheel van rules geworden. Dat maakt een iptables -L INPUT nagenoeg onleesbaar. Een manier om dat op te lossen, is door gebruik te maken van user defined chains. Met die user-defined chains kun je aparte tables maken voor een specifieke behoefte. Bijvoorbeeld met het definiëren van services die voor ‘world’ beschikbaar moeten zijn. Het is idee is dat dan je INPUT table in feite bestaat uit hetgeen wat je in je user defined chains hebt staan. Als je details wilt zien, dan doe je een list op je user defined tables, like iptables -L blah.

Voordat je ermee aan de slag gaat is het goed om te weten dat iptables zijn table van boven naar beneden afwerkt en stopt zodra die een match heeft vonden. Continue reading →

Wilder staatsgevaarlijk? Beste mensen, ik zal het nog een keer uitleggen. De man is een clown. Net als al die andere lieden daar in Den Haag.

Momenteel ben ik bezig met het onnummeren van ons kantoornetwerk. Om wat dingen  te testen wilde ik op het onze linux gate alvast het nieuwe ip beschikbaar hebben. Na een tijdje aangekloot te  hebben met ifconfig, wat steeds een verkeerd broadcastaddress opleverde, besloot ik te kijken hoe /ect/init.d/networking het eigenlijk doet. Dat script maakt gebruik van ifup. Hoe werkt het ? Config in /etc/network/interfaces een nieuwe interface met de juiste gegeven:

auto eth0:0
iface eth0:0 inet static
address 10.2.1.1
netmask 255.255.0.0
broadcast 10.2.255.255

Vervolgens zeg je:

ifup eth0:0

En klaar ben je.

Tsja en dan is er de nieuwe van Joss Stone. Ik kan het nooit laten om haar platen op mijn disk te zetten. Zo ook met haar laatste plaat Colour Me Free. Ik bedoel, zelden valt het tegen. En wat is het dan dat me elke keer weer doet genieten van haar platen? Nu ja, soul is altijd fijn en daar kan eigenlijk nooit iets mis mee zijn. Van Solomon Burke tot aan Raphael Saadiq het is allemaal verschrikkelijk goed te doen. Maar voor Joss heb ik toch een zwak. Misschien is het haar zang die toch net een tikkeltje geforceerd klinkt. Net over de top, maar dat geeft mij dan altijd weer het gevoel dat ze haar muziek enorm serieus probeert over te brengen. Dat lukt en het is heerlijk om naar te luisteren.

En dan de muzikanten. Ik hoor kwaliteit en ik zal het proberen uit te leggen. Die gitarist bijvoorbeeld. Het klink zo simpel, maar, man, wat moet je dan kunnen spelen. Zo ‘clean’, zo soul, zo goed. Op gezette tijden zijn daar de blazers; de accenten. Man, man, man wat is dat genieten. En dan heeft mevrouw Stone daar nog een perfect achtergrond koortje staan, die het geheel helemaal afmaken.

Tsja en dan is er de nieuwe van Joss Stone; en die is fijn! Erg fijn. Aanrader? Jazeker! Cijfer? 8. Een hele dikke 8.

Beslag op de collectie van het Scheringa museum voor Realisme. Hoe realistisch wil je je faillissement hebben?

Wie o wie had er nu verwacht dat een uitspraak van zo’n lulletje lampenkatoen tot een heuse bankrun zou leiden. Zo vanaf 1 oktober zag je Dirk en Hans dagelijks bleker worden. Ongeveer net zo bleek als de vele financieel uitgeknepen DSB-klanten. Afgelopen maandag viel het doek zo leek, maar tot op de dag van vandaag is er nog geen duidelijkheid.

Waar we Dirk en Hans vooral kende van het bagatelliseren van de klachten bij de DSB, hebben ze sinds deze week de slachtofferrol snel gevonden. De Nederlandse Bank en Bos zijn als vanzelfsprekend de boosdoeners. Het feit dat Dirk en kornuiten zijn bank de afgelopen jaren langzaam maar heel zeker de afgrond in hielp, is allang door hem zelf vergeten. Kennelijk had de man zoveel lol in het uitknijpen van mensen, dat ie er alles aan doet om er mee door te kunnen gaan.

Het personeel denkt natuurlijk precies hetzelfde. Bij monde van een volstrekt volgevreten, enorm vet zwetend mormel genaamd Paula Smit. Zij ontpopt zich als de belangenbehartiger van alle individuele uitknijpertjes. Zichtbaar genietend van alle media aandacht, wijst ook zij haar vinger naar De Nederlandse Bank en Bos. Dan resten nog de werknemers die zich bij de rechtbank verzamelen om zich achter de grote leider te scharen. Zij gaan massaal op hun knieen als Dirk de rechtbank uitstapt. Dat is opmerkelijk, als je bij een rechtbank te vinden bent, is er ergens iets niet helemaal goed gegaan.

Zo lijkt het erop dat in slechte tijden krijgt zo’n bankclubje al snel sektarische vormen aanneemt. Iedereen is tegen de DSB! Dat u het weet…

Geachte heer Scheringa,

Gezien de ontstane situatie scheld ik u mijn aflossing kwijt.

Hopend u voldoende geinformeerd te hebben, verblijf ik.